Bir sözleşmeden çok daha fazlası olan bir antlaşma
Kutsal Kitap'a göre evlilik yalnızca hukuki ya da duygusal bir birliktelik değildir; Tanrı'nın önünde mühürlenen kutsal bir antlaşmadır. İki iman edenin birbirine bağlanması, sadece bir çift oluşturmakla kalmaz; Tanrı'nın dönüştürme ve lütuf işini yapabileceği bir alan yaratır. Yaratılış kitabı bize erkeğin ve kadının Tanrı'nın suretinde yaratıldığını, dokunulmaz bir onura sahip olduğunu öğretir. Bu temel gerçek, evliliğe dair her Kutsal Kitap anlayışına ışık tutar: bu, herkesin diğerindeki ilahi yansımaya değer verdiği derin bir paydaşlıktır. Böyle bir bağlılık, geçici duyguların ötesine geçer; düşünülmüş, olgun ve bilinçli bir sadakat gerektirir.
Agape sevgisi: sarsılmaz bir temel
Efesliler'e yazılan mektup, evlilikteki sevginin Mesih'in kiliseye olan özverili sevgisini yansıtması gerektiğini bize anımsatır. Bu agape sevgisi bencil bir tutku değil, cömert ve karşılık beklemeyen bir kendini adamadır. Kutsal Kitap'a göre bir evlilikte her eş, eşine hizmet etmek ve onu onurlandırmak için bencilliğinden vazgeçmeyi kabul eder. Bu sevgi biçimi dış koşullara ya da duygusal iniş çıkışlara bağlı değildir; her gün somut davranışlarla, cesaret veren sözlerle ve gerçek bir birliktelikle beslenir. Çift, bu agape sevgisini yaşayarak çevresindekilere Tanrı'nın lütfunun canlı bir tanıklığı olur.
Tamamlayıcılık içinde eşitlik
Bazı yaygın kanıların aksine, Kutsal Kitap bir eşin diğeri üzerinde egemenlik kurmasını değil, saygı gösterilen farklılık üzerine kurulu bir uyumu öngörür. Erkek ve kadın paylaşılan bir önderliğe çağrılmıştır: biri diğerinin aleyhine yükselmez, her biri kendi güçlerini, sezgisini ve kendine özgü bilgeliğini ortaya koyar. Bu tamamlayıcılık, bekârlığın sunamayacağı bir ilişki zenginliği yaratır. Kutsal Kitap'a göre bir evlilik, iki eş de gönüllü olarak önce Tanrı'ya, sonra alçakgönüllülükle birbirine boyun eğdiğinde gelişir. Bu, saygıya ve her birinin yeteneklerinin takdirine dayanan karşılıklı bir bağlılıktır.
Kaya üzerine kurmak: merkezde Tanrı
Tanrı'yı çiftin merkezine koymak yalnızca 'çok iman edenlere' ayrılmış bir seçenek değildir; sağlam bir evliliğin dayandığı yapının ta kendisidir. Birlikte dua etmek, Söz'ü incelemek, yan yana ruhsal olarak büyümek: çiftin köklerini güçlendiren şey işte budur. İsa bunu açıkça belirtti: Tanrı'yı temel almayan bir evlilik, kum üzerine kurulmuş bir eve benzer. Zorluklar kaçınılmaz olarak gelecek, sınavlar çiftin birliğini deneyecektir; ama paylaşılan bir iman bir sığınak, ortak bir bakış açısı ve ortak bir umut sunar. Eşler önce Tanrı'nın Egemenliği'ni arayarak, geri kalan her şeyin doğal ve kalıcı yerini bulduğunu keşfederler.